Stanisław Piekarski (ur. 8 maja 1868 we Lwowie, zm. 21 stycznia 1943 w Krakowie) – polski prawnik, urzędnik i religioznawca.
Życiorys Urodził się 8 maja 1868 we Lwowie, w rodzinie Augusta, urzędnika Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń. W latach 1886–1891 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończył jako doktor. Po studiach podjął pracę w Namiestnictwie Galicji we Lwowie, skąd był delegowany w latach 1892 i 1893 do pracy w starostwach w Borszczowie i Krośnie. Początkowo pracował jako praktykant konceptowy, w latach 1899–1901 był koncepistą. W 1901 zaczął pracę w Ministerstwie Wyznań i Oświaty w Wiedniu, gdzie był kolejno radcą w departamentach: prawnym, spraw żydowskich oraz szkolnictwa ludowego i seminariów nauczycielskich. Od 1905 w departamencie Galicji tegoż ministerstwa, gdzie został kierownikiem departamentu. Stanowisko to zajmował do listopada 1918.
W listopadzie 1918 przeniósł się do Warszawy, gdzie został naczelnikiem wydziału w Departamencie Wyznań Ministerstwa wyznań religijnych i oświecenia publicznego. W lutym 1921 został dyrektorem tego wydziału i pozostał na tym stanowisku do sierpnia 1926, kiedy to został przeniesiony na emeryturę.