Polski Instytut Źródłowy (PIŹ) działał w Lund w Szwecji od 22 października 1945 r. do 1972 r. Instytut zgromadził przeszło 500 zeznań oraz różnych przedmiotów więźniów nazistowskich obozów koncentracyjnych, którzy zostali przewiezieni do Szwecji po II WŚ.
Historia thumb|left|400px|Z lewej u góry: Bożysław Kurowski, Ludwika Broel Plater, Krystyna Karier, Józef Nowaczyk, ..., Zygmunt Łakocinski Na dole z lewej: Helena Dziedzicka, Luba Melchior i Halina Strzelecka.
Wiosną 1945 roku kilkanaście tysięcy byłych więźniów nazistowskich obozów koncentracyjnych, wśród których była znaczna liczba obywateli polskich, zostało ewakuowanych do Szwecji dzięki dyplomacji hrabiego Folke Bernadotte (1895-1948), akcji Szwedzkiego Czerwonego Krzyża i UNRRA. Po przybyciu pierwszych transportów, dr Zygmunt Łakociński (1905-1987), zaangażował się jako tłumacz, ułatwiając w ten sposób kontakt nowo przybyłych rodaków ze szwedzkimi władzami. Na podstawie relacji byłych więźniów dr Łakociński we współpracy z prof. Sture Bolin (1900-1963) postanowił udokumentować zbrodnie hitlerowskie popełnione w czasie drugiej wojny światowej na obywatelach polskich.