thumb|upright|Maciej Kwieciński Maciej Kwieciński (ur. 18 lutego 1853 w Komorowicach, zm. 17 marca 1936) – polski lekarz.
Życiorys thumb|upright|Akt nadania honorowego obywatelstwa Maciejowi Kwiecińskiemu Po ukończeniu czteroklasowej szkoły w Białej Krakowskiej, w 1865 rozpoczął naukę w gimnazjum św. Anny w Krakowie. W 1873 wstąpił na wydział lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie w 1879 uzyskał doktorat (stopień doktora wszech nauk lekarskich).
W lipcu 1879 rozpoczął 7-letnią praktykę lekarską w Oświęcimiu. Tuż po przybyciu odegrał kluczową rolę w powstrzymaniu szerzącej się epidemii tyfusu plamistego. W czasie pobytu w Oświęcimiu wykonał wiele operacji, m.in. opisaną w broszurze z końca XIX wieku: Cztery rany kłute w jelicie cienkiem, wycięcie kawałka ściany jelita, wyzdrowienie.
Po 7-letnim okresie praktyki, w kwietniu 1886 zrażony tamtejszymi stosunkami planował opuścić miasto. By temu zapobiec Rada Miasta 22 października 1885 podjęła uchwałę nadania mu Honorowego Obywatelstwa Gminy Królewskiego Miasta Oświęcimia. Również tamtejsze Stowarzyszenie Straży Ogniowej Ochotniczej uchwałą z dnia 2 listopada 1885 mianowało go naczelnikiem. Pomimo powyższych prób zatrzymania dr. Kwiecińskiego w mieście, przeniósł się on do Białej Krakowskiej, gdzie po ośmiu latach mianowany został lekarzem miejskim.