Funkcję komendanta straży sprawował nadal Antoni Kaźmierski, a prezesem ogłoszono Leona Wegnera – nauczyciela gimnazjum państwowego w Chojnicach. Celem Komendy i Zarządu była wyeliminowanie Niemców z jednostki. W 1932 roku trwała dalsza reforma straży. Postanowiono, że strażak kończący 40. rok życia zostaje członkiem honorowym, który nie uczestniczy w akcjach ratowniczo-gaśniczych. Musiał on zdać ubranie bojowe wraz z hełmem, a do swojej dyspozycji zostawić tylko mundur galowy. W 1934 roku powołano również Żeński Oddział Samarytański, do którego zapisało się osiem kobiet. W 1937 roku położono nacisk na przygotowanie samarytanek z całej Polski do obrony kraju w razie wybuchu wojny oraz do służby ratowniczo-sanitarnej, która została w całości powierzona kobietom. W trakcie odbywania szkoleń zdobywały one nie tylko wiedzę w dziedzinie sanitarnej, ale również umiejętności z zakresu pożarnictwa. Podczas szkoleń uwzględniono fakt, że praca tej jednostki będzie odbywać się w bardzo ciężkich warunkach. Z tego względu musiały one posiadać odpowiednie ubrania ochronne wraz z maską gazową oraz nauczyć się wykonywać w nich wszelkie czynności ratownicze.