Pasmo mezozoiczne Półwyspu Indochińskiego – jednostka geologiczna typu fałdowego (pasmo fałdowe) na Półwyspie Indochińskim.
Obejmuje północną i zachodnią część Półwyspu Indochińskiego, otaczając od północy i zachodu masyw indochiński. Część zachodnia biegnie południkowo od prowincji Junnan w południowo-zachodnich Chinach (Wyżyna Junnan-Kuejczou) poprzez Tajlandię, przez cały Półwysep Indochiński i Półwysep Malajski. Część wschodnia rozciąga się równoleżnikowo przez Chiny i północny WietnamEwa Stupnicka: Zarys geologii regionalnej świata, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1978, s. 112-114.
Występują tu skały powstałe od prekambru do mezozoiku, silnie zafałdowane. Najstarsze są silnie zmetamorfizowane skały prekambryjskie i staropaleozoiczne. Młodsze skały osadowe oraz magmowe i wulkaniczne powstały w czasie od kambru po dolny mezozoik.