Eksploatacja rudy ze względu na koszty przekraczała jednak możliwości pojedynczych chłopów, co w konsekwencji poskutkowało przekazaniem praw wydobycia w 1831 roku w ręce Szymona Friedländera, założyciela kopalni „Magdalena”.
Rozwój dzielnicy był związany z industrializacją Górnego Śląska – w połowie XIX wieku z inicjatywy Maurycego Friedländera na terenie dzielnicy powstało kilka kopalni cynku i galmanu. Jedną z nich była kopalnia galmanu „Magdalena”, która dała również początek kolonii Magdalena oraz kopalnia „Minerva”, którą wykupił koncern Georg von Giesches Erben.
W 1830 roku powstała główna szosa prowadząca z Bytomia do Tarnowskich Gór (niem. Tarnowitzer Chaussee, późniejsza ulica Strzelców Bytomskich), wokół niej budowano domy zaliczane do Dąbrowy Miejskiej. W 1859 roku Stadtwald był zamieszkały przez 1679 osób, znajdowały się na jego terenie 54 prywatne domy i 5 zakładów przemysłowych. Wyodrębniono leśnictwo Dąbrowa (niem. Forstanteil Dombrowa), którego powierzchnia w połowie XIX wieku wynosiła około 1762 mórg, zaś w obrębie Dąbrowy Miejskiej wyróżniono kolonię Dąbrowa (niem. Dombrowa), na którą około 1863 roku składały się 24 domy z 261 mieszkańcami. W 1859 roku otwarto katolicką szkołę, do której w II połowie XIX wieku uczęszczało 60 dzieci. W 1881 roku założono w Dąbrowie kopalnię rud cynku i ołowiu „Nowy Dwór”.