Udzielał się społecznie różnych organizacjach: min. ochotniczej straży pożarnej,Kółku Rolniczym, organizował bibliotekę, audycje radiowe, zakładał koła zainteresowań. Od 1 września 1960 do 15 maja 1961 roku pracował w Szkole Przysposobienia Rolniczego w Siemkowicach. 1 października 1969 roku został mianowany na stanowisko Powiatowego Instruktora Ogniska Metodycznego z języka rosyjskiego.
Został pochowany na cmentarzu w Siemkowicach.
Rodzina Poślubił 28 lipca 1920 roku, kościele parafialnym św. Marcina w Siemkowicach, Stanisławę Wróblewską, miał dwoje dzieci: Marię Ewę ur. 1923 i Jerzego ur. 1921. Był kuzynem Leonarda Sanikowskiego-Dziegiecia, polskiego duchownego katolickiego, redemptorysty, zamordowanego przez Niemców, w drugim dniu rzezi Woli, 6 sierpnia 1944 roku. Jego bratanicą była Elżbieta Dziegieć polski geograf, specjalista geografii turyzmu, profesor Uniwersytetu Łódzkiego, kierownik Zakładu Geografii Turyzmu (1991–2009), wiceprzewodnicząca Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów UŁ (1996–1999), członek Rady Wydawniczej UŁ (1996–2008), kierownik Podyplomowego Studium Turystyki Uniwersytetu Łódzkiego (1980–1992).
Wywód genealogiczny