Dorosłe życie W 1936 r. Zofia Pykosz wyszła za mąż za Jana Pykosza (1906–1981), nauczyciela. Posiadała troje dzieci Krzysztof (1937) mgr inż. mech., był harcerzem, Marię Brodowicz (1938) mgr, filologia polska, nauczycielka, Jolantę Siedzik (1943-2020) mgr ekonomii, była harcerką i drużynową. Okres okupacji przeżyła mieszkając na wsi koło Jasła, pomagając okolicznej ludności w służbie sanitarno-medycznej. W lipcu 1946 r. przybyła wraz z rodziną do Gdańska. Otrzymała pracę nauczycielki w Szkole Podstawowej nr. 10 w Gdańsku – Oruni. W latach 1960–1968 zawodowo pracowała w Szkole Ćwiczeń dla Studium Nauczycielskiego, przekazując tam swoje umiejętności zawodowe i społeczne. W 1966 r. otrzymała dyplom ukończenia Studium Nauczycielskiego. Całe życie interesowała się krajoznawstwem i turystyką. Działała w Związku Nauczycielstwa Polskiego. Pasje turystyczne rozwijała także w gronie nauczycieli emerytów. Organizowała wiele wycieczek krajoznawczych przy Zarządzie Oddziału ZNP w Gdańsku. Zmarła 1 czerwca 2013 r. Spoczywa na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zofia Pykosz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.