Przez 7 lat pełniła funkcję drużynowej w szkole, w której była zatrudniona jako nauczycielka. Na polecenie Inspektora Oświaty w Gdańsku w latach 1950–1952 była drużynową OH. W latach 1948–1949 pełniła funkcję komendantki Hufca Harcerek w Gdańsku. W 1948 r. otrzymała nominację na stopień harcmistrza. Prowadziła liczne obozy i szkolenia instruktorskie. Lubiła śpiewać, dobrze uczyła śpiewu harcerzy i instruktorów. Po odrodzeniu Harcerstwa w 1956 r. pracowała w Szkole Podstawowej nr. 36 w Gdańsku-Oliwie i tam do 1960 r. była ponownie drużynową. W latach 1957–1960 pełniła funkcję komendantki Hufca Harcerek Gdańsk-Oliwa. Do czynnej służby harcerskiej powróciła po 15 latach, wstępując w 1976 r. do Komisji Historycznej Chorągwi Gdańskiej. Komisja przekształciła się w Krąg Instruktorów Seniorów „Korzenie” Chorągwi Gdańskiej. Była sekretarzem i członkiem komendy Kręgu „Korzenie”. Była organizatorem i komendantką kilku Tras Seniorów Harcerskiego Rajdu „Rodło”. W latach osiemdziesiątych, przez 8 lat była członkiem Komisji Instruktorskiej Chorągwi Gdańskiej oraz przewodniczącą Komisji Historycznej Chorągwi Gdańskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zofia Pykosz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.