Boccioni wykonał również pewną liczbę rysunków i studiów olejnych, które przypuszczalnie poprzedziły namalowanie obu wersji tryptyku, ponieważ dominują na nich detale realistyczne.
Opis i interpretacja Interpretacja Boccioniego Boccioni stanowczo podkreślał różnice między wolumetryczną kompozycją, którą praktykowali francuscy kubiści, a uduchowioną interpretacją swoich własnych prac. Ten punkt widzenia akcentował w przedmowach do katalogów, przygotowanych do paryskich i londyńskich wystaw swoich prac. W komentarzu zawartym w katalogu wystawy londyńskiej (Exhibition of Works by the Italian Futurist Painters, The Sackville Gallery, marzec 1912) dał własną interpretację Stanów duszy: 1) Pożegnania przedstawił jako zamieszanie związane z odjazdem. Towarzyszące mu rzeczywiste i abstrakcyjne wrażenia oddał przy pomocy „linii siłowych” (linee di forzaTermin wprowadzony przez Boccioniego dla ukazania ruchu.) i rytmów w quasi-muzycznej harmonii: kombinacja figur i przedmiotów dała w efekcie falujące linie i akordy. Wyróżnienie pewnych elementów parowozu, takich jak jego numer i profil, widocznych w górnej części obrazu oraz oderwanej przez wiatr części przedniej, znajdującej się pośrodku płótna, symbolizować miało rozstanie. 2) Ci, co odjeżdżają – stan ich ducha oddał za pomocą skośnych linii z lewej strony płótna.