poprzez skłonienie badanego do wzięcia do ręki przedmiotu, który chwilę później ulega „przypadkowemu” uszkodzeniu. Następnie można sprawdzić, jak wpłynie to na jego chęć pomocy, np. w pozbieraniu rzeczy, które upadły nieznajomemu. Nie można jednak jednocześnie sprawdzić, czy zastosowana technika manipulacji eksperymentalnej rzeczywiście wpłynęła na jego poczucie winy, gdyż np. badany mógłby się wówczas zorientować, jaki jest cel badania lub jego poczucie winy zmalałoby na skutek przyznania się do uszkodzenia przedmiotu.
Maksymalizacja trafności wewnętrznej Badanie trafne wewnętrznie jest to badanie, dzięki któremu otrzymujemy prawdziwą odpowiedź na zadane pytanie badawcze i rozwiązujemy problem badawczy. Umożliwia ono weryfikację hipotezy – potwierdzenie jej bądź odrzucenie. Maksymalizacja trafności wewnętrznej polega na zwiększeniu siły efektu, a więc osiągnięciu bardziej wyraźnego wyniku badania. Polega to na doprowadzeniu do wystąpienia bardziej istotnej różnicy między grupą badaną, a grupą kontrolną (w przypadku badania eksperymentalnego) lub silniejszej korelacji między zmiennymi (w przypadku badania korelacyjnego). Realizuje się to zazwyczaj zwiększając natężenie manipulacji eksperymentalnej, albo eliminując pewne niepożądane elementy.