W 1901 Endell sprzedał swoje dobra Komisji Kolonizacyjnej, a od niej nabył je Otto Keil, który wraz z synem rozpoczęli kolejne wykopaliska, trwające do 1909, kiedy to sprzedali ziemię Tessenowowi (jego ogrodnik Gallbach natrafił tu na głębokości pół metra na kolejny grób, a zawartość przekazał do Muzeum Cesarza Fryderyka). Po 1918 dobra nabyły siostry zakonne, które dopiero w latach 1930–1935, po rozpoczęciu prac ziemnych, natrafiły na kolejne znaleziska, m.in. szpile brązowe kultury łużyckiej. Epizod ten zakończył badania archeologiczne tego cmentarzyska. Pojedyncze przedmioty znajdowano tu sporadycznie jeszcze do 1998.
Znaleziska Na całej przestrzeni badań na cmentarzysku znaleziono przedmioty od epoki kamienia do okresu wpływów rzymskich, a nawet późniejsze, jednak przede wszystkim były to obiekty kultury łużyckiej – kilkaset naczyń całych, bardzo liczne ułomki, wyroby z gliny (grzechotki, poidełko, krążek, ptaszek, róg do picia), wyroby z brązu (obiekt przypominający trzonek łyżki, szpile, kółka i inne niezidentyfikowane odłamki), tzw. serki kamienne oraz bardzo liczne kości ludzkie i zwierzęce.
Obecnie Obecnie teren cmentarzyska pokrywa się z obszarem parkowym, na którym poprowadzono Drogę Świętej Faustyny.
Zobacz też cmentarzysko na Psarskiem (w pobliżu) skarb z Kiekrza
Przypisy
Kiekrz Kiekrz Kiekrz Kategoria:Epoka brązu Kategoria:Epoka żelaza Kategoria:Kiekrz (wieś)