Jego predyspozycje dziennikarskie zauważono w harcerstwie w 1947 roku, powierzając mu funkcję sekretarza Hufca i referenta Harcerskiej Służby Informacyjnej Hufca II Nieszawa w Ciechocinku. W 1956 roku włączył się w odnowę struktur harcerstwa w Gdańsku. Przez 10 lat do 1967 roku pełnił funkcję komendanta Hufca Gdańsk Oliwa. W tym czasie poprowadził kilka obozów hufca, ale zawsze wizytował wszystkie obozy swojego hufca. W 1962 roku otrzymał stopień harcmistrza, a w 1972 harcmistrza Polski Ludowej. Jako dziennikarz radiowy, poza swoją specjalnością i obowiązkami służbowymi, interesował się życiem harcerskim w Chorągwi. Zapraszał do studia na nagrania przedstawicieli najlepszych i ciekawych drużyn harcerskich, przygotowywał reportaże z obozów i ważnych uroczystości. Był lubianym i szanowanym instruktorem, nie tylko w swoim hufcu, ale w Trójmieście i wszędzie, gdzie dał się poznać jako instruktor. Cechowała go życzliwość i szacunek do ludzi, a osobista kultura budziła zaufanie. Był wzorem osobowości i autorytetem dla harcerzy. Był delegatem Chorągwi na III Zjazd ZHP w 1964 roku i pracował w Komisji Organizacyjnej Zjazdu.