Eileen Bennett Whittingstall (ur. 16 lipca 1907, zm. 18 sierpnia 1979) – brytyjska tenisistka, zwyciężczyni sześciu turniejów wielkoszlemowych.
Kariera Chociaż większość sukcesów zanotowała w deblu i mikście, Whittingstall osiągnęła finały French Open w 1928 roku oraz US Open w 1931 roku. Oba decydujące spotkania przegrała w dwóch setach z Helen Wills Moody. Dwukrotnie zdobyła tytuł deblowy we French Open: w 1928 roku w parze z Phoebe Holcroft Watson i w 1931 roku razem z Betty Nuthall. Whittingstall i Nuthall przegrały też finał w 1932 roku z Helen Wills Moody i Elizabeth Ryan.
Whittingstall w parze z Ermyntrude Harvey dotarły do finału Wimbledonu w 1928 roku, przegrywając z Phowbe Holcroft Watson i Peggy Saunders 2:6, 3:6. Natomiast w roku 1931 wygrała razem z Betty Nuthall US Open, pokonując Helen Jacobs i Dorothy Round Little w finale w dwóch setach. Whittingstall dwukrotnie współpracowała z Henri Cochetem we French Open. Zarówno w 1928, jak i 1929 roku, pokonali w finale Helen Wills Moody i Franka Huntera.