Andrzej Humiecki (ur. ok. 1540, zm. 19 lipca 1606) – kupiec warszawski.
Syn drobnego szlachcica Jana, podstarościego kamieńczykowskiego, swoją działalność rozpoczął jeszcze w Kamieńczyku, a potem – od czasu kiedy w 1571 przyjął obywatelstwo warszawskie – kontynuował ją w Warszawie, handlując głównie zbożem sprowadzanym z Mazowsza, Podlasia i Litwy i spławianym w dół Wisłą do Gdańska. Wielkość jego przeciętnego rocznego eksportu w dekadzie lat siedemdziesiątych XVI w. – prawie 66 łasztów, czyli ponad 200 metrów sześciennych – plasowała go na drugim miejscu za największym ówczesnym handlarzem zboża w Warszawie, Erazmem z Zakroczymia.
Humiecki handlował też suknem sprowadzanym przezeń z Gdańska, a także i z odleglejszych stron – z Ołomuńca i z Wiednia; nadto sprowadzał sól z podkrakowskich żup solnych (pod koniec XVI wieku kupował jej nawet od kilkuset do tysiąca ton rocznie), prowadził wymianę handlową także z kupcami florenckimi.
Oprócz handlu towarami zajmował się też pożyczaniem też pieniądze na lichwiarski procent;