Pracował tam do 1968 r., kiedy to zdecydował się przejść na emeryturę. Do końca czynnie uczestniczył w życiu artystycznym.

Zmarł 13 grudnia 1972 r. w swojej pracowni w Warszawie, spoczywa obok drugiej żony i syna Jana Jerzego (1945–2013) na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A33-1-10).

Twórczość Wykształcił własny styl odznaczający się wysokimi wartościami kolorystycznymi, swobodną, zróżnicowaną fakturą i ekspresyjną plamą. Był czołowym reprezentantem nurtu kolorystycznego w malarstwie lat 30. i sztuce powojennej.

Dojrzała sztuka Cybisa wywodziła się z francuskiego postimpresjonizmu. Zasadniczy wpływ na kształtowanie się jego postawy artystycznej wywarły estetyczne koncepcje Cezanne’a i Bonnarda. Malował głównie pejzaże i martwe natury. W okresie powojennym artysta uprawiał, obok techniki olejnej, akwarelę i rysunek.

Jego pierwsza indywidualna wystawa odbyła się w 1932 r. w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.

Wybrane dzieła Martwa natura czerwona, 1935 Kwiaty w kielichu, 1936 Młyn w Suffczynie, 1949 Bukiet i waza, 1955 Gdańsk, 1955 Ustka, 1964