Strategia walki przyjęta przez PID obejmowała: porwania, zamachy bombowe, ataki z użyciem granatów ręcznych, stosowanie samochodów-pułapek i zamachy z wykorzystaniem zamachowców-samobójców, sporadycznie członkowie grupy atakowali z użyciem broni białej.

W 1987 roku jego struktury zaangażowały się w pierwszą intifadę.

Na początku lat 90. dołączył do obozu krytyków porozumienia z OsloTerroryzm od Asasynów do Osamy bin Ladena s. 132.. W 1993 roku formacja włączyła się do koalicji Połączone Siły Palestyńskie, grupującej najbardziej radykalne frakcje palestyńskiego ruchu oporu.

Od 1994 roku blisko współpracuje z Hamasem, z którym to niejednokrotnie przeprowadzał operacje terrorystyczne.

W 1995 roku Fathi Szikali został zabity na Malcie, zabójstwo przypisywane jest agentom Mosadu. Szikali powszechnie uchodził za przywódcę PID. Szikali został zastąpiony przez Ramadana Abd Allaha Szallaha. Nowy lider PID okazał się nie być dobrym strategiem, a pod jego rządami wpływy ugrupowania zmalały.

W 1996 roku ogłosił bojkot wyborów do Palestyńskiej Rady Legislacyjnej.