Według teologów takich jak Agostino Trapè i Vittorino Grossi jest jedną z najbardziej znaczących pozycji w całej teologii katolickiej. Sam Augustyn trzy lata po jej napisaniu, w liście do Ewodiusza (List 169), nazwał ją wielką książką przeciw herezji Pelagiusza. Traktat składał się pierwotnie z dwóch ksiąg. Trzecia księga jest faktycznie dołączonym listem Augustyna, napisanym w reakcji na lekturę Pelagiuszowego Komentarza do Listu do Rzymian. W De peccatorum meritis biskup Hippony przeanalizował dogłębnie takie tematy jak: grzech pierworodny i odkupienie, usprawiedliwienie, chrzest niemowląt, bezgrzeszność i konieczność łaski wspomagającej (uczynkowej), ludzka wolność, pożądliwość (concupiscentia), przeznaczenie, rozumienie przekazywania grzechu (tradux peccati) i analogia Adama i Chrystusa.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Tekst łaciński: De peccatorum meritis et remissione et de baptismo parvulorum.
Kategoria:Dzieła Augustyna z Hippony