Józef Łukomski (ur. 12 sierpnia 1895 w Bydgoszczy, zm. 31 stycznia 1975 w Warszawie) – oficer dyplomowany łączności Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, w 1964 roku mianowany generałem brygady przez Naczelnego Wodza, generała broni Władysława Andersa.
Życiorys Urodził się 12 sierpnia 1895 w Bydgoszczy w rodzinie Witolda (1868–1939) i Pelagii z Biniakowskich (1873–1953). W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Armii Cesarstwa Niemieckiego jako podporucznik rezerwy łączności. W 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego.
12 lutego 1919 roku został komendantem Szkoły Telefonistów przy I Batalionie Telegrafistów Wielkopolskich. 1 kwietnia 1919 roku został organizatorem i dowódcą II Batalionu Telegrafistów Wielkopolskich. Następnie objął dowództwo Kompanii Zapasowej Telegraficznej Nr 7 w Poznaniu.
W 1921 roku był słuchaczem kursu szefów łączności przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie, a w 1923 roku słuchaczem kursu oficerów łączności w Wersalu, we Francji. 31 marca 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów łączności. W 1924 roku pełnił służbę w Obozie Szkolnym Wojsk Łączności, pozostając oficerem nadetatowym 1 Pułku Łączności.