mały|Grób Zygmunta Mocarskiego na cmentarzu Bródnowskim We wrześniu 1939 roku znalazł się na liście skazanych przez Niemców na stracenie w ramach Intelligenzaktion na Pomorzu. Po aresztowaniu został jednak zwolniony dzięki interwencji pastora Reinholda Heuera, historyka, prezesa Coppernicus-Verein für Wissenschaft und Kunst. W listopadzie tego roku wyjechał do Warszawy, gdzie od czerwca 1940 roku otrzymał zatrudnienie w Archiwum Akt Nowych, jednocześnie badając zasoby magazynów Biblioteki Narodowej.

Zmarł 16 września 1941 roku po ciężkiej chorobie, pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 11A-6-1).

Praca w Książnicy thumb|left|Budynek Książnicy i Towarzystwa Naukowego w Toruniu w 1937 roku Zdecydowana większość życia zawodowego Zygmunta Mocarskiego przypadła na kierowanie Książnicą Miejską im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Przybył on tam 15 maja 1923 roku, a 1 czerwca objął stanowisko dyrektora Książnicy i rozpoczął przygotowywanie jej do otwarcia dla czytelników, w siedzibie Towarzystwa Naukowego przy ul. Wysokiej. W referacie wygłoszonym na uroczystości otwarcia, pt. O Książnicy Miejskiej im. Kopernika w Toruniu, wykazał już znajomość jej zawartości.