Set, Seth, Sutech lub Setech (staroegipskie Stẖ, Stš, SwtyAlan H. Gardiner: Egyptian Grammar. The Griffith Institute 1973. , s. 449, 460., Seth, Szet) – w mitologii egipskiej pan burz, pustyń, Górnego Egiptu, ciemności oraz chaosu.
Bóstwo o charakterze demonicznym. Jeden z głównych bogów religii egipskiej, czczony już przed I dynastią, prawdopodobnie jako bóg wojny. Syn bogini Nut oraz boga Geba (lub Re), brat Ozyrysa, Izydy i Neftydy. Poślubił Neftydę. Według niektórych źródeł jest uznawany za ojca Anubisa. Przeciwnik Horusa, zabójca Ozyrysa. Przedstawiany jako człowiek z głową zwierzęcia o cechach szakala, antylopy oryks oraz okapi. Wyróżniał się białą skórą i rudymi włosami. Zamieszkiwał jałowe obszary pustyń EgiptuMitologia Egiptu i starożytnego Wschodu. Minikompendium. Warszawa: Wydawnictwo RTW, 2004, s. 168, 170..
Początkowo czczony przez Hyksosów jako bóg Górnego Egiptu. W okresie dynastycznym był znany w całym Egipcie. Podczas panowania XXII dynastii utożsamiany był z wcieleniem zła – wężem Apopisem. W czasach XIX i XX dynastii (ok. 1320–1085 p.n.e.) w Tanis czczony jako opiekun królestwa.