Mariotte (Q74) – francuski eksperymentalny oceaniczny okręt podwodny z okresu I wojny światowej. Został zwodowany 2 lutego 1911 roku w stoczni Arsenal de Cherbourg, a do służby w Marine nationale wszedł 5 lutego 1913 roku. Początkowo operował na wodach kanału La Manche, a pod koniec 1914 roku został przeniesiony na Morze Śródziemne. Okręt został samozatopiony 26 lipca 1915 roku, po uszkodzeniu przez turecką artylerię w Dardanelach.
Projekt i budowa thumb|left|„Mariotte” podczas prób morskich Na początku XX wieku w skład floty francuskiej wchodziło wiele okrętów podwodnych, jednak były to w większości jednostki o niewielkiej wyporności i słabym uzbrojeniu. 6 lutego 1906 roku Ministerstwo Marynarki Wojennej () ogłosiło konkurs na projekt szybkiej jednostki zdolnej do operowania z zespołami pancerników, o wyporności ponad 530 ton i zasięgu podwodnym co najmniej 100 Mm. Do konkursu przystąpił m.in. inżynier I klasy Charles Radiguer, przedstawiając swój projekt ministrowi marynarki w grudniu 1906 roku, i to jego koncepcja uzyskała akceptację.