Feliks Starzec (ur. 12 sierpnia 1920 w Woli Drzewieckiej, zm. 27 lipca 1974 w Warszawie) – polski działacz ruchu ludowego, dziennikarz i polityk, poseł na Sejm PRL III, IV, V i VI kadencji.

Życiorys Syn Franciszka i Marii. W czasie wojny walczył w Batalionach Chłopskich i współorganizował tajne nauczanie. Później działał w ruchu młodzieżowym i ludowym. W 1945 wstąpił do Stronnictwa Ludowego. W latach 1947–1948 pełnił funkcję prezesa Wojewódzkiego Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici” w Łodzi, a po zjednoczeniu w 1948 organizacji młodzieżowych został przewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Polskiej w Łodzi. W 1950 objął stanowisko zastępcy kierownika wydziału organizacyjnego Zarządu Głównego ZMP, a potem pełnił obowiązki kierownika wydziału młodzieży wiejskiej ZG ZMP. Od 1947 do 1956 zasiadał w Radzie Naczelnej kolejno Stronnictwa Ludowego (do 1949) i Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego oraz w prezydium Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej. W 1952 uzyskał wykształcenie wyższe na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego i podjął pracę w redakcji „Woli Ludu”, a następnie „Nowej Wsi” (pracował w niej w latach 1952–1957). Od 1957 do 1961 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Zarzewia”, a w latach 1961–1965 „Tygodnika Kulturalnego”.