Opublikował też pracę Raumera Geschichte der Hohen Staufen und ihrer Zeit oraz Eberta Allgemeines bibliographisches Lexikon.
Po śmierci firmę przejęli jego synowie: Friedrich i Heinrich. Inny syn, Hermann Brockhaus, został orientalistą.
Firma działała do II wojny światowej, po której została znacjonalizowana w 1953 przez władze Niemieckiej Republiki Demokratycznej i nazwana VEB F.A. Brockhaus Verlag. Z kolei w Republice Federalnej Niemiec prywatni właściciele dawnej firmy utworzyli odrębną firmę wydawniczą F.A. Brockhaus.
W latach 1860–1894 firma wydała 81. tomową „Bibliotekę Pisarzy Polskich”, przez krótki czas (od 1861 do 1865) wydawała też miesięcznik „Bibliografia Polska”.
Na cześć wydawcy nazwano planetoidę (27765) BrockhausBaza Minor Planet Center.
Przypisy
Bibliografia Encyclopædia Britannica, 1911, Volume 4. Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, t. 2, 1963, Warszawa
Kategoria:Ludzie urodzeni w Dortmundzie Kategoria:Niemieccy wydawcy Kategoria:Niemieccy księgarze Kategoria:Urodzeni w 1772 Kategoria:Zmarli w 1823