Albicja (Albizia) – rodzaj roślin z rodziny bobowatych (Fabaceae). Obejmuje 123 gatunki. Występują one w tropikach i strefie subtropikalnej w Azji, Afryce, Australii i w obu Amerykach. Rośliny te zasiedlają różne siedliska, od wilgotnych lasów równikowych po lasy siedlisk suchych. Nazwa naukowa upamiętnia włoskiego przyrodnika Filippo del Albizzi'ego. Wiele gatunków uprawianych jest jako rośliny ozdobne, szczególnie rozpowszechniona w tej roli została albicja biało-różowa.

Morfologia Pokrój Pozbawione cierni krzewy i drzewa osiągające do 40 m wysokości. Liście Skrętoległe, opadające i zimozielone, podwójnie pierzasto złożone, z drobnymi listkami. Przylistki zwykle drobne, czasem większe i opadające. Ogonek i oś liścia gruczołowato owłosiona. Kwiaty Charakterystyczne z powodu długich i licznych pręcików. Skupione są w baldachach, główkach, kłosach i pęczkach, czasem z pojedynczymi kwiatami wyraźnie większymi od innych w kwiatostanie. Kielich 5-działkowy, niewielki, kubeczkowaty, dzwonkowaty lub lejkowaty. Płatków dzwonkowatej korony jest 5. Pręcików jest od 19 do ok. 50. Zrośnięte są u nasady w rurkę dłuższą od korony. Wolne, barwne nitki (koloru białego, różowego lub fioletowego) zakończone drobnymi pylnikami znacznie wystają poza koronę. Zalążnia górna, pojedyncza, z kilkoma zalążkami.