Józef Kubiak ps. Paweł (ur. 16 marca 1912 w Ozorkowie, zm. 30 czerwca 1946 w Psarach) – oficer Armii Krajowej, dowódca antykomunistycznej Grupy Dywersyjnej AK „Błyskawica”.

Życiorys Młodość Był synem Stanisława Kubiaka i Franciszki z domu Sobczyk. Urodzony w Ozorkowie, tam też ukończył szkołę powszechną. Przed wybuchem II wojny światowej pracował jako tkacz w fabryce rodziny Schlösserów. Jednocześnie działał w Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego.

II wojna światowa Podczas okupacji niemieckiej zajmował się naprawą aparatów radiowych. Jednocześnie uczestniczył w konspiracji Związku Walki Zbrojnej, a następnie AK, przyjmując funkcję szefa łączności w Obwodzie Łęczyca AK („Ogrody”). Posługując się pseudonimem „Paweł” pomagał w komunikacji poszczególnych grup bojowych działających na terenie obwodu, do jego zadań należała także organizacja nowych jednostek zbrojnych. Blisko współpracował z ppor. Edmundem Czerwińskim („Czesław”), komendantem „Ogrodów”. W październiku 1944 roku, gdy doszło do aresztowań członków struktur Obwodu Łęczyca AK, Kubiakowi udało się uniknąć zatrzymania. Ukrywał się  w Łodzi do czasu przejęcia miasta przez oddziały Armii Czerwonej.