Stanisław Kasprzysiak (ur. 12 października 1931 w Zamościu, zm. 9 grudnia 2019 w Warszawie) – polski architekt, tłumacz, eseista, prozaik i archeolog.
Życiorys Urodził się 12 października 1931 r. w Zamościu, w rodzinie nauczycieli Edwarda (1901–1940) i Bronisławy z Łopatków (1902–1996). Miał młodszego brata Ireneusza (1933–2024), scenarzystę, redaktora i sekretarza redakcji „Przekroju”.
Ukończył w 1949 liceum w Zamościu, w 1953 Wydział Architektury Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie oraz Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, gdzie w 1955 r. obronił pracę dyplomową u prof. Witolda Cęckiewicza pt. Rekonstrukcja Zamku Królewskiego w Nowym Sączu. Po studiach pracował jako kreślarz w pracowni prof. Witolda Korskiego, następnie w latach 1955–1969 opracowywał inwentaryzacje i rekonstrukcje zabytków architektury drewnianej na terenie Małopolski u konserwatora zabytków dr Hanny Pieńkowskiej. Był członkiem SARP-u O. Kraków (1961–1975 i 1986–1992). W latach 1970–2011 przeprowadzał badania archeologiczne we Włoszech: Luni (był współzałożycielem i kwartalnika Centro Studi Lunensi), Mediolan, Brescia, Sirmione, Como, Breno, Cividate Camuno, Mantua, Castelseprio i Torba, oraz Rimini, Sarsina i Altino.