mały|Okładka paszportu nieobywatela Łotwy Nieobywatele () – ludzie nieposiadający żadnego obywatelstwa, którzy stale zamieszkują Łotwę, a nie otrzymali żadnego obywatelstwa w wyniku rozpadu ZSRR lub są potomkami takich osób.

Wprowadzenie statusu i jego charakterystyka Władze Łotwy, po odzyskaniu przez ten kraj niepodległości, zdecydowały, że prawo do obywatelstwa kraju będzie przysługiwać jedynie osobom, które posiadały je przed radziecką aneksją Łotwy 16/17 czerwca 1940 oraz ich potomkom. Ustawa „O przywróceniu praw obywateli Republiki Łotwy i podstawowych zasadach naturalizacji”, przyjęta 22 czerwca 1994 r. na podstawie wcześniejszego postanowienia parlamentu o zasadach naturalizacji i obywatelstwie, dzieliła osoby stale przebywające na Łotwie na obywateli, nieobywateli, obywateli innych państw oraz bezpaństwowców. Status nieobywatela w 1993 r. przysługiwał 876 tys. ludzi, w zdecydowanej większości Rosjanom – osobom, które posiadały obywatelstwo radzieckie, a po 1991 r. nie uzyskały żadnego innego obywatelstwa. Rządzący Łotwą uznawali bowiem ludność rosyjskojęzyczną za bezpośrednie zagrożenie dla etnicznych Łotyszy, potencjalny instrument wrogiej polityki rosyjskiej wobec RygiJ. Kozakiewicz, Polityka bezpieczeństwa państw bałtyckich, s.