Zasięg występowania Mewy japońskie zamieszkują południowo-wschodnią Rosję (Wyspy Kurylskie, Sachalin, wyspa Moneron, Wyspa Popowa, Zatoka Piotra Wielkiego), Japonię, Koreę i wschodnie Chiny (Szantung, Zhejiang, Fujian). W zimie zamieszkują większy teren, rozszerzając na południu zasięg po północną część Morza Południowochińskiego.
Ekologia i zachowanie Mewy japońskie zasiedlają wybrzeża, zatoki i estuaria. Gniazdują na piaszczystych lub kamienistych wybrzeżach, klifach i skalistych wysepkach. Skład pokarmu zmienia się lokalnie i w poszczególnych latach; mewy te żywią się małymi rybami, skorupiakami, owadami i odpadkami; zjadają również mięczaki i wieloszczety. Na Syberii okres składania jaj przypada na maj i czerwiec. Zniesienie liczy 2−3 jaja.
Status IUCN uznaje mewę japońską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku (stan w 2021). W 2006 roku szacowano liczebność światowej populacji na ponad 1,1 miliona osobników. BirdLife International ocenia trend populacji jako stabilny ze względu na brak istotnych zagrożeń bądź dowodów na spadki liczebności.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Mewowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1818 roku Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota