Około 20 m od klasztoru stało baptysterium, podłużny budynek, wewnątrz którego, na półokrągłym obniżeniu podłogi umieszczona była wysoka na ok. 1,2 i szeroka na ok. 90 cm chrzcielnica. Wedle XIX-wiecznego opisu, naprzeciw obniżenia znajdowało się wejście do podziemnej kaplicy, przykrytej kopułą, z ośmioma zagłębieniami, przeznaczonymi na groby i sarkofagiem, w którym spoczywać miał św. Behnam. Baptysterium pochodziło z XIII wieku, zdobione było portalem, a wewnątrz – niszą o sklepieniu stalaktytowym.
Nieopodal klasztoru znajdował się niewielki, zasilany źródłem stawek, którego woda miała mieć właściwości lecznicze, zwłaszcza przeciw chorobom skóry i epilepsji. Wszystkie postacie związane z klasztorem – św. Behnam, Eliasz i al-Khidr – były związane z wodą i długowiecznością. Źródło miało średnicę ok. 2,5 m, wydzielały się w nim niewielkie ilości siarkowodoru. Ponieważ brzegi były dość strome, niecka ze źródłem przy bezwietrznej pogodzie mogła wypełnić się gazem w ilości zagrażającej życiu – przed I wojną światową zatruło się tam śmiertelnie dwóch mnichów.
Przypisy
Kategoria:Klasztory w Iraku