Smak wiśni (w niektórych źródłach również jako Smak czereśni; pers. طعم گيلاس...) – irański dramat w reżyserii Abbasa Kiarostamiego z 1997 roku.
Zdaniem niektórych krytyków jest to pierwszy niezależny film irański.
Fabuła Pan Badii (Humajun Erszadi), mężczyzna w średnim wieku, chce popełnić samobójstwo przez przedawkowanie środków nasennych. Jeżdżąc po przedmieściach Teheranu, szuka osoby, która zgodzi się go pochować w przypadku udanej próby lub uratować w przypadku niepowodzenia. Proponując spotkanym osobom dużą sumę pieniędzy w zamian za pomoc, udaje mu się zatrzymać kurdyjskiego żołnierza, który jednak ucieka po poznaniu zamiarów bohatera. Następnie trafia na afgańskiego studenta seminarium, a później na tureckiego wypychacza zwierząt, który niechętnie zgadza się na sprawdzenie oznak życia Badii. Ponieważ dawniej sam miał myśli samobójcze, stara się odwieść go od tego zamiaru, przyjmując ofertę tylko ze względu na to, że potrzebuje pieniędzy na opiekę nad chorą córką. W nocy Badii jedzie w umówione miejsce (gdzie Turek ma przyjechać o świcie, by wykonać swoje zadanie) i kładzie się w dziurze. Następnie słychać padający deszcz oraz burzę. Ostatnią sceną jest epilog, w którym widać ekipę filmową nagrywającą maszerujących żołnierzy.