W latach 1961–1962 był menedżerem lokalnego przedsiębiorstwa zajmującego się dostawami produktów, następnie od 1962 do 1977 pracował – w należącym do Ruchu Moszawów przedsiębiorstwie – odpowiedzialnym za zakupy dla wszystkich moszawów w południowej części Izraela.
Od 1964 był członkiem komitetu centralnego Mapai, a po aliansach na izraelskiej lewicy – połączeniu Mapai, Achdut ha-Awody oraz Rafi – i powstaniu Izraelskiej Partii Pracy działał w nowej partii. W 1977 został sekretarzem generalnym Ruchu Moszawów, którego pracami kierował do 1984. Od 1981 roku zasiadał w ścisłym kierownictwie Partii Pracy.
W wyborach parlamentarnych w 1984 po raz pierwszy i jedyny dostał się do izraelskiego parlamentu z listy, jednoczącej całą izraelską lewicę, Koalicji Pracy. W jedenastym Knesecie działał w parlamentarnych komisjach i podkomisjach. Przewodniczył podkomisji zajmującej się kwestią dostępu do wody słodkiej oraz zasiadał w pięciu komisjach: finansów; spraw gospodarczych; etyki poselskiej; budownictwa oraz spraw wewnętrznych i ochrony środowiska. Był także członkiem dwóch podkomisji – rozwoju Doliny Jordanu oraz dotyczącej problemów szkolnictwa religijnego;