Hip-hop – styl, gatunek i nurt muzyki popularnej wywodzący się z miejskich środowisk afroamerykańskich i latynoskich Nowego Jorku lat 70. XX wieku, ukształtowany przede wszystkim wokół praktyk DJ-ingu i MC-ingu, czyli tworzenia rytmicznego podkładu oraz wykonywania rytmizowanej, często rymowanej wypowiedzi słownej do akompaniamentu muzycznego.
Muzyczną podstawę hip-hopu tworzyły początkowo breakbeaty, praktyki DJ-skie oparte na miksowaniu, zapętlaniu i przetwarzaniu nagrań oraz rapowanie nad tanecznym podkładem rytmicznym wywodzącym się m.in. z funku, soulu i disco. Najważniejszym składnikiem wokalnym hip-hopu jest rap, natomiast jego warstwę instrumentalną i produkcyjną współtworzą beat, praca DJ-a lub producenta, scratching, sampling, sequencing, oraz techniki zapętlania i przetwarzania nagranego materiału dźwiękowego. W analizie muzycznej hip-hopu istotne są nie tylko teksty, lecz także flow, rytmika, artykulacja, barwa, faktura, organizacja beatów, dobór sampli oraz relacja między głosem rapera a warstwą produkcyjną.