W latach 1841–1842 w Rosji nastąpiła sekularyzacja majątków kościelnych. Ukaz z 25 września 1841 roku orzekał, że wszelki majątek nieruchomy, należący do duchowieństwa w zachodnich prowincjach Rosji winien pójść w administrację dóbr państwowych. Diecezje, konsystorze podzielono na klasy, klasztory zaś na rzeczywiste (etatowe) i nadliczboweA. Boudou, Stolica Święta a Rosja. Stosunki dyplomatyczne między niemi w XIX stuleciu, T. 1, 1814-1847, Kraków 1928, 325-348.. 1 stycznia 1842 roku zostało wydane Nowe rozporządzenie dotyczące diecezji rzymsko-katolickich w Cesarstwie Rosyjskim. Sumami otrzymanymi z konfiskaty dóbr kościelnych miało zarządzać rzymskokatolickie Kolegium w Petersburgu, które za pozwoleniem ministra spraw wewnętrznych wypłacało pensje duchowieństwuJ. Wasilewski, Arcybiskupi i administratorowie archidiecezji mohylewskiej, Pińsk 1931, s. 26.. Parafia przy katedrze mińskiej została przypisana do klasy I, a jej proboszczowi przyznano roczną pensję w wysokości 600 rubli srebrnychJ.B. Chodźko, Diecezja mińska około 1830 roku, T. 1, Struktury parafialne, Lublin 1998, s. 227..
Proboszczowie parafii imię i nazwiskodaty urzędowaniaKs. Zygmunt Łoziński1905Ks. Wiktor Szutowicz1944–1945Ks. Jan Szutkiewicz1994 – 1997Ks.