M. keiensis tworzy grupę gatunków z M. geelvinkiana i M. pusio. Rozpoznano trzy podgatunki; Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia obecnie (2020) jedynie dwa, uznaje bowiem viridipectus za synonim podgatunku nominatywnego. Zaproponowany w 1966 roku podgatunek sociabilis z Mount Besar na wyspie Batanta jest traktowany jako synonim chloroxantha.
Etymologia Nazwa rodzajowa: mikros „mały”; nowołac. psitta „papuga”, od gr. ψιττακη psittakē „papuga”. Epitet gatunkowy: wyspy Kei, Indie Wschodnie (tj. Indonezja). Pozostałe epitety: chloroxantha – gr. χλωρος khlōros „zielony”; ξανθος xanthos „żółty”; viridipectus – łac. viridis „zielony”, od virere „być zielonym”; pectus, pectoris – pierś; sociabilis – sociabilis – „towarzyski, zgodny”, od sociare „współpracować”, od socius „dzielenie się, sprzymierzony”, od sequi „podążać”.
Morfologia Długość ciała 9 cm; masa ciała 11–14 g. Mała papuga, u której większość upierzenia jest koloru zielonego, lecz większa część głowy koloru ochrowego przechodzącego w zielony im bliżej karku. Końcówki górnej powierzchni sterówek niebieskie, pokrywy podogonowe koloru żółtego. Obrączka powiekowa brązowa, tęczówka również koloru brązowego. Płci podobne.