Dalszą działalność prowadziła w: Wilnie, Witebsku, Kownie, Petersburgu, Smoleńsku, Mohylewie, Kijowie oraz Żytomierzu. Matka Paula zakładała firmy rękodzielnicze, czyli pracownie z nauką zawodu w których Sercanki pracowały i w ten sposób zarabiały na siebie i wychowanki, a następnie przy nich powstawały sierocińce i szkoły. Siostry zajmowały się także tajnym nauczaniem religii, historii Polski oraz przygotowaniem dzieci i dorosłych do przyjęcia sakramentów świętych. W Petersburgu przy ochronce dla chłopców powstała również szkoła wraz z warsztatami ślusarskimi, szewskimi i stolarskimi.

Malecka założyła Dom Główny Zgromadzenia w Petersburgu.

W 1904 roku Paula ze względu na obecność o. Honorata w Nowym Mieście nad Pilicą i otrzymywaną pomoc w kierowaniu Zgromadzeniem, postanowiła kupić tam dom i w 1905 r. utworzyła wspólny nowicjat. Dom Główny Zgromadzenia, przeniosła również z Petersburga do Nowego Miasta n.Pilicą.

W latach 1900–1907 kilkakrotnie starała się w Rzymie o zatwierdzenie Zgromadzenia.

1 września 1908 za radą o.Honorata, Malecka wraz z pięcioma siostrami wyjechała na Syberię, aby pracować w środowisku Polaków zesłanych tam po powstaniach. Utworzyła domy w: Irkucku, Czelabińsku, Nowonikołajewsku (dzisiejszy Nowosybirsk) oraz Tomsku.