Marsouin (Q119) – francuski oceaniczny okręt podwodny z okresu międzywojennego i II wojny światowej, piąta zamówiona jednostka typu Requin. Okręt został zwodowany 27 grudnia 1924 roku w stoczni , a do służby w Marine nationale wszedł we wrześniu 1927 roku. Jednostka pełniła służbę na Morzu Śródziemnym, a od zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami znajdowała się pod kontrolą rządu Vichy. 27 listopada 1942 roku okręt uniknął samozatopienia w Tulonie, uciekając do zdobytego przez Aliantów Algieru. „Marsouin” wszedł w skład marynarki Wolnych Francuzów, służąc w niej do 1946 roku, kiedy został złomowany.
Projekt i budowa „Marsouin” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1922 roku. Projekt (o sygnaturze C4) był pierwszą od zakończenia wojny koncepcją francuskiego okrętu podwodnego, powstałą po analizie doświadczeń wojennych i eksploatacji ex-niemieckich jednostek otrzymanych w ramach reparacji wojennych. Okręt przeznaczony był do służby kolonialnej, działań na liniach komunikacyjnych potencjalnego przeciwnika i rozpoznania. Posiadał spory zasięg i dużą dopuszczalną głębokość zanurzenia;