Konstanty Manowarda de JanaW Rocznikach Oficerskich 1923, 1924, 1928 oraz w Roczniku Oficerskim Rezerw 1934 imię wskazano jako Konstantyn. (ur. 12 czerwca 1888 we Lwowie, zm. 1950 w Middlesex) – major artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 12 czerwca 1888 we Lwowie.. Służył w c. i k. armii. W styczniu 1909 jako rezerwowy podoficer został mianowany rezerwowym kadetem w pułku armat polowych nr 32. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów artylerii. Jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii polowej nr 130.
Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości dekretem Naczelnego Wodza Wojsk Polskich z 18 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego jako oficer byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1917 oraz otrzymał przydział do Dowództwa Artylerii WP z dnia 1 listopada 1918. Został awansowany do stopnia do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. był przydzielony do 21 pułku artylerii polowej w Krakowie, w którym w 1923 był komendantem kadry baterii zapasowej. 15 sierpnia 1924 został przesunięty na stanowisko dowódcy I dywizjonu.