Wilhelmina Zyndram-Kościałkowska (ur. 1844, zm. 26 lub 27 kwietnia 1926 w Grodnie) – polska pisarka pozytywistyczna i tłumaczka.

Życiorys Wilhelmina Zyndram-Kościałkowska była córką Benedykta i Emilii z Czechowskich. Dzieciństwo spędziła w Druskiennikach. Po ukończeniu szkoły w Wilnie zamieszkała w Grodnie. Wyjeżdżała w tym czasie także do Warszawy oraz za granicę (m.in. do Włoch). Swój debiut literacki – opowiadanie Złota hrabinka – napisała i opublikowała wspólnie z Elizą Orzeszkową, która zachęcała ją do dalszej pracy i stanowiła dla niej wzorzec literacki. W późniejszych latach doszło jednak między nimi do konfliktu, związanego z włączeniem Złotej hrabinki do zbiorowego wydania dzieł Orzeszkowej. Przyjaźniła się też z Leopoldem Méyetem. Oprócz opowiadań pisała eseje prezentujące sylwetki pisarzy angielskich, amerykańskich, włoskich i hiszpańskich. Tłumaczyła także literaturę zagraniczną, m.in. wznawiane do dzisiaj tłumaczenie powieści David Copperfield Karola Dickensa.

Twórczość Dzieła własne

Złota hrabinka. Opowiadanie lekarza, „Ate­neum” 1877 t. 3. przedruk „Kurier Lwowski” 1888 nr 97–125 Władysław Syrokomla. Studium literackie, Wilno 1881 W półcieniu. Opowiadania i obrazki, Warszawa 1885 Bajki archaiczne i nowele, Lwów 1906 Szkice literackie, t. 1–2.