Wilhelmina Zyndram-Kościałkowska (ur. 1844, zm. 26 lub 27 kwietnia 1926 w Grodnie) – polska pisarka pozytywistyczna i tłumaczka.
Życiorys Wilhelmina Zyndram-Kościałkowska była córką Benedykta i Emilii z Czechowskich. Dzieciństwo spędziła w Druskiennikach. Po ukończeniu szkoły w Wilnie zamieszkała w Grodnie. Wyjeżdżała w tym czasie także do Warszawy oraz za granicę (m.in. do Włoch). Swój debiut literacki – opowiadanie Złota hrabinka – napisała i opublikowała wspólnie z Elizą Orzeszkową, która zachęcała ją do dalszej pracy i stanowiła dla niej wzorzec literacki. W późniejszych latach doszło jednak między nimi do konfliktu, związanego z włączeniem Złotej hrabinki do zbiorowego wydania dzieł Orzeszkowej. Przyjaźniła się też z Leopoldem Méyetem. Oprócz opowiadań pisała eseje prezentujące sylwetki pisarzy angielskich, amerykańskich, włoskich i hiszpańskich. Tłumaczyła także literaturę zagraniczną, m.in. wznawiane do dzisiaj tłumaczenie powieści David Copperfield Karola Dickensa.
Twórczość Dzieła własne
Złota hrabinka. Opowiadanie lekarza, „Ateneum” 1877 t. 3. przedruk „Kurier Lwowski” 1888 nr 97–125 Władysław Syrokomla. Studium literackie, Wilno 1881 W półcieniu. Opowiadania i obrazki, Warszawa 1885 Bajki archaiczne i nowele, Lwów 1906 Szkice literackie, t. 1–2.