Strukturę kleptokracji często porównuje się do zorganizowanej grupy przestępczej. W odróżnieniu od demokracji, gdzie kapitał co do zasady spływa w dół do obywateli, w kleptokracji pieniądze są przekazywane w górę hierarchii, od niższych urzędników do ministrów, a następnie do głowy państwa i jej rodziny. Aby utrzymać stabilność, przywódca kontroluje najbardziej dochodowe przedsiębiorstwa i zasoby naturalne oraz dzieli łupy między poszczególne grupy lub krewnych, unikając w ten sposób konfliktów wewnątrz elity.
Skutki Kleptokracja prowadzi do drenażu finansów publicznych, pogłębiania nierówności i ubóstwa oraz zahamowania rozwoju gospodarczego, a kraje nią dotknięte przyjmują na ogół szkodliwe dla obywateli polityki i podważają instytucje międzynarodowe. Amerykańska badaczka Sarah Chayes wskazywała, że nadmierne zawłaszczanie bogactwa przez rządzących prowadzi do erozji państwa i bywa źródłem gwałtownego sprzeciwu społecznego, jak w przypadku prezydenta Tunezji Zajna al-Abidina ben Alego, obalonego podczas arabskiej wiosny.