Dane taktyczno–techniczne „Amazone” była średniej wielkości okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 56,2 metra, szerokość 5,2 metra i zanurzenie 3 metry. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 457 ton, a w zanurzeniu 670 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa dwusuwowe silniki wysokoprężne Schneider-Carels o łącznej mocy 2200 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Schneider o łącznej mocy 900 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 17,5 węzła na powierzchni i 11 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2600 Mm przy prędkości 11 węzłów (lub 900 Mm przy 13 węzłach) w położeniu nawodnym oraz 160 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą.
Okręt wyposażony był w cztery wyrzutnie torped kalibru 450 mm: dwie dziobowe i dwie rufowe, z łącznym zapasem 6 torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo pokładowe kal. 75 mm L/35 M1897.
Załoga okrętu składała się z 31 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Amazone” w 1917 roku pełniła służbę na Adriatyku. W 1918 roku okręt włączono w skład 3. Flotylli Okrętów Podwodnych z bazą w Mudros. 20 kwietnia 1928 roku dokonano zmiany nazwy jednostki na „Amazone II”, by zwolnić nazwę dla nowo budowanego okrętu. Jednostkę skreślono z listy floty w lipcu 1932 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu Armide Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Schneider