250px|right|thumb|Grób doc. Mariana Nowińskiego na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu Marian Nowiński (ur. 11 lutego 1897 w Leżajsku, zm. 24 lipca 1977 w Poznaniu) – polski botanik, rolnik, leśnik, historyk rolnictwa i ogrodnictwa.
Biografia Syn Bronisława i Zofii z Dolińskich. W 1907 roku ukończył szkołę powszechną w Leżajsku, a w 1915 roku gimnazjum w Rzeszowie. W latach 1915–1921 studiował nauki rolnicze i przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1919 roku (po uzyskaniu tytułu inżyniera rolnictwa) objął stanowisko asystenta prof. dr. Kazimierza Roupperta, a w 1921 roku uzyskał doktorat z filozofii (z zakresu botaniki). W 1921 roku otrzymał też tytuł inżyniera leśnictwa. Wsparł wtedy ratowanie Zamku Królewskiego na Wawelu.
W latach 1921–1944 był administratorem gospodarstwa rolniczo-leśnego (rodzinnego majątku – folwarku) w Tryńczy. W tym czasie badał florę i zespoły roślinne Puszczy Sandomierskiej. Współpracował z prof. dr. Władysławem Szaferem. Działał czynnie w Polskim Towarzystwie Botanicznym, Polskim Towarzystwie Przyrodników im. Kopernika, Polskim Towarzystwie Ogrodniczym, należał do Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności, Société linnéenne w Lyonie, Bureau International de la Protection de Nature w Brukseli.