Ethel Myers (ur. 23 sierpnia 1881 w Brooklynie jako Lillian Cochran, zm. 24 maja 1960 w Cornwall) – amerykańska rzeźbiarka, malarka, projektantka mody i wykładowczyni. Najbardziej znana ze swoich żartobliwych statuetek z brązu, przedstawiających miejskie kobiety. 9 spośród nich zostało wystawionych w 1913 roku na wystawie Armory Show, która zapoczątkowała modernizm w Ameryce. Żona malarza Jerome’a Myersa (od 1905).
Członkini New York Society of Women Artists i New York Ceramic Society.
Życiorys i twórczość thumb|left|Tłum w kościele, jeden z wczesnych obrazów Ethel Myers Urodzona jako Lillian Cochran została później adoptowana i wychowana przez Michaela i Alfaratę Orr Klinck, którzy dali jej nowe imię i nazwisko, May Ethel Klinck (lub Mae Ethel Klinck). Na początku kariery artystycznej uprawiała malarstwo. Studiowała pod kierunkiem Williama Merritta Chase’a w jego szkole, a w latach 1898–1904 w New York School of Art pod kierunkiem Roberta Henri i Kennetha Hayesa Millera. Tematem jej wczesnych rysunków i obrazów byli mieszkańcy Lower East Side. W 1905 roku wyszła za mąż za Jeroma Myersa, malarza związanego z ugrupowaniem Ashcan School. Zaczęła wówczas tworzyć niewielkie, żartobliwe w charakterze rzeźby–statuetki z brązu, przedstawiające różne typy miejskich kobiet, utrzymane w duchu realizmu miejskiego Ashcan School.