Halina Czarnocka z domu Karpowicz (ur. 26 lutego 1900 w Warszawie, zm. 24 kwietnia 1998 w Londynie) – polska działaczka społeczna i oświatowa, kapitan Wojska Polskiego, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W 1923 ukończyła Wyższą Szkołę Handlową w Warszawie, a następnie wyjechała do Krzemieńca, gdzie była radną miejskąHalina Czarnocka, biogram na stronie Instytutu Piłsudskiego, działała w ruchu spółdzielczym i oświatowym oraz współredagowała gazetę „Życie Krzemienieckie”. W 1940 zaangażowała się w działalność Związku Walki Zbrojnej w okręgu Wilno, a następnie Armii Krajowej, awansowana do stopnia kapitana Wojska Polskiego. Pracowała w sztabie gen. Tadeusza Pełczyńskiego, odpowiadała za szkolenie łączniczek. W 1943 została aresztowana i osadzona na Pawiaku, a następnie 13 maja 1943 uwięziona w Auschwitz-BirkenauLeon Wanat: Za murami Pawiaka. Warszawa: Książka i Wiedza, 1985, s. 356, a później w Bergen-Belsen. Po zakończeniu działań wojennych pozostała na emigracji, zamieszkała w Londynie, gdzie początkowo pracowała w Wydziale Historycznym Sztabu Głównego Armii Krajowej. Przewodniczyła Sekcji Kobiet Armii Krajowej byłych więźniarek, a od 1947 współtworzyła i przez wiele lat kierowała archiwum Studium Polski Podziemnej.