Jako regent, kierował podziemnym Ruchem Wolnych Tajów i w 1944 przyczynił się do upadku rządu Phibunsongkhrama. Przez następne dwa lata sprawował faktyczną władzę w Tajlandii, w marcu 1946 objął urząd premiera, jednak po tragicznej śmierci króla, za którą został niesłusznie obwiniony, musiał zrezygnować ze stanowiska w sierpniu 1946. Po zamachu stanu z listopada 1947 musiał udać się za granicę; osiadł w Chinach, skąd w 1970 przeniósł się do Francji. Przebywając na emigracji, krytykował rządzące Tajlandią reżimy wojskowe.
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Ajutthaji Kategoria:Premierzy Tajlandii Kategoria:Tajscy ministrowie finansów Kategoria:Tajscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Tajscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Tajscy regenci