Wybory parlamentarne w Indonezji w 1971 roku odbyły się 3 czerwca. Były to pierwsze wybory zorganizowane w kraju po przejęciu władzy przez gen. Suharto (drugie w historii niepodległej Indonezji po wyborach z 1955 roku). Do zdobycia w wyborach było 360 mandatów w liczącej 460 miejsc Izbie Reprezentantów. Pozostałe 100 miejsc było zarezerwowane dla przedstawicieli armii oraz osób wydelegowanych przez SuhartoD. Bourchier, Illiberal Democracy in Indonesia: The Ideology of the Family State, Londyn i Nowy Jork 2015, str. 165..
Tło historyczne Po wojskowym zamachu stanu, administracja wojskowa Suharto podjęła decyzję, iż organizacja Golkar będzie stanowić oficjalną reprezentację polityczną dla nowego reżimu. Oficjalna propaganda podkreślała przy tym, iż Golkar nie jest partią polityczą, a "sekretariatem grup funkcjonalnych" utworzonym ponad podziałami politycznymi. Wybory parlamentarne w zamyśle Suharto, miały ukazać poparcie jakim rzekomo cieszył się Nowy Ład pośród obywateli Indonezji. Początkowo wybory były zaplanowane na rok 1968 jednak ze względu na fakt, iż Golar w owym czasie nie był zbyt rozpoznawalną organizacją w całej Indonezji, Suharto podjął decyzję o przesunięciu terminu wyborów. Według nowych wytycznych, miały się one odbyć nie później niż 5 czerwca 1971 rokuA.