I-176 – japoński okręt podwodny typu KD7 służący w cesarskiej marynarce wojennej podczas II wojny światowej. Zwodowany 7 czerwca 1941 okręt wszedł do służby 4 sierpnia 1942 roku jako I-76. Jak inne duże okręty podwodne marynarki japońskiej, służył w dużej mierze jako okręt transportowy dowożąc zaopatrzenie na zajmowane przez wojska japońskie wyspy. Zdołał jednak uszkodzić amerykański ciężki krążownik USS „Chester” (CA-27) oraz jako jedyny okręt podwodny zatopić amerykański okręt tej samej klasy, USS „Corvina” (SS-226).
Budowa i konstrukcja Jak inne okręty swojego typu, I-176 został opracowany na bazie projektu okrętów wcześniejszego typu KD6. Okręt został zwodowany 7 czerwca 1941 roku jako I-76, jednak jego nazwa alfanumeryczna została następnie zmieniona na I-176Paul Fontenoy: Submarines, s. 257-258.. Budowa została zapoczątkowana położeniem stępki w stoczni w Kure 22 czerwca 1940 roku, do służby zaś wszedł 4 sierpnia 1942 roku. Okręt o długości przekraczającej 105 metrów wypierał 1833 tony na powierzchni i 2602 tony w zanurzeniu. Okręt zasilany był z dwóch generatorów elektrycznych, ładujących akumulatory dla dwóch silników elektrycznych. Maksymalny zasięg jednostki wynosił 8000 mil morskich przy prędkości 16 węzłów na powierzchni.