mały|Kamień nagrobny Andrzeja Gorzeńskiego na cmentarzu we Lgowie mały|Andrzej Gorzeński był fundatorem i pierwszym właścicielem pałacu w Śmiełowie (do roku 1821). Andrzej Ostroróg-Gorzeński herbu Nałęcz (ur. 1752 w Łukowie, zm. 6 lutego 1821 w Śmiełowie) – prawnik, regent grodzki poznański, szambelan królewski, wolnomularz, fundator i pierwszy właściciel pałacu w Śmiełowie.
Życiorys Andrzej Gorzeński był najstarszym z ośmiorga dzieci Franciszka Gorzeńskiego, pułkownika wojsk koronnych i posła na sejm, oraz jego drugiej żony Apolonii z Łochyńskich herbu Jelita. Otrzymał wykształcenie prawnicze i pełnił funkcję regenta grodzkiego poznańskiego, po czym od 1790 roku był gnieźnieńskim komisarzem cywilnym. W okresie Księstwa Warszawskiego został prezesem Trybunału Cywilnego w departamencie poznańskim, a w 1815 roku, po utworzeniu Wielkiego Księstwa Poznańskiego, objął stanowisko pierwszego prezesa Najwyższego Sądu Apelacyjnego. Na zewnątrz lojalny wobec władz pruskich, był kawalerem wielkiej wstęgi pruskiego Orderu Orła Czerwonego I klasy (według innych źródeł – II klasy). Pod ową maską ugodowca kryła się jednak osobowość wolnomularza, ściśle związana z patriotycznymi wartościami tradycji szlacheckich. Jako sędzia demonstracyjnie ubierał się w polski kontusz.