W 1918 władze niemieckie zajmujące terytorium obecnej Estonii zamierzały przekształcić cerkiew na magazyn, ostatecznie jednak tych planów nie zrealizowano. W niepodległej Estonii w okresie międzywojennym świątynia funkcjonowała jako parafialna. Była czynna również po II wojnie światowej. W latach 70. XX wieku budowlę kilkakrotnie okradziono.
W cerkwi jako diakon służył późniejszy metropolita talliński i estoński Korneliusz, zaś późniejszy patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy II był w niej psalmistą.
Architektura mały|lewo|200px|Wnętrze cerkwi Budowla drewniana, wzniesiona na planie krzyża w stylu barokowym. Posiada jedną usadowioną na ośmiobocznym bębnie kopułę. Nad przedsionkiem czworoboczna wieża-dzwonnica, zwieńczona cebulasto-iglicowym hełmem z latarnią. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, z boczną zakrystiąKościoły drewniane Europa – Estonia – Tallinn III. Od czasu przebudowy w XIX w. elewacje obiektu utrzymane są w stylu klasycystycznym.
Ikonostas we wnętrzu cerkwi wykonał Sawwa Postiemski.
Przypisy
Narodzenia Matki Bożej Kategoria:Cerkwie w eparchii tallińskiej Estońskiego Kościoła Prawosławnego Kategoria:Drewniane cerkwie w Estonii Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny Cerkiew Narodzenia Matki Bożej