Jan Aleksander Hackbeil (ur. 17 sierpnia 1885, zm. 10 lutego 1950) – polski mierniczy przysięgły, podpułkownik inżynier saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 17 sierpnia 1885. Był członkiem tarnowskiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Ukończył studia uzyskując tytuł inżyniera.
1 stycznia 1912 został mianowany kadetem w korpusie oficerów rezerwy piechoty c. i k. armii. W tym samym roku został przydzielony w rezerwie do batalionu saperów nr 10 w Przemyślu. W czasie I wojny światowej awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy piechoty: podporucznika (1 listopada 1914) i porucznika (1 maja 1916). W latach 1916–1917 jego oddziałem macierzystym był nadal sb. 10, a w ostatnim roku wojny – batalion saperów nr 24.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika inżyniera jako były oficer armii austriackiej. Został awansowany do stopnia majora w korpusie inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Służył w 10 pułku saperów. Był oficerem 6 pułku saperów w Przemyślu. Jako oficer nadetatowy tego pułku w Przemyślu w 1923 służył w Szefostwie Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w tym samym mieście, a w 1924 sprawował stanowisko kierownika Rejonu Inżynierii i Saperów w Przemyślu.